Ceci n’est pas un takkeherrie

Ceci n’est pas un takkeherrie

Ze kijkt een beetje preuts, de madam die op de toegangsdeur van de expositie This is Surrealism! in het Cobra Museum prijkt. Preuts maar uiteindelijk ook geen enkel geheim verhullend. Zo was ons weekend in Amstelveen eigenlijk ook. In het Cobra Museum hangen tijdelijk de meest betekenisvolle stukken die thuishoren in het Rotterdamse Museum Boijmans Van Beuningen, maar -vanwege een verbouwing aldaar- nu te zien zijn in het Cobra. Om niet meteen na sluitingstijd naar het Verre Oosten te hoeven terugkeren en om nog een lekker borreltje te kunnen nuttigen, zochten we een kampeerplek in de buurt. Dat werd in het Amsterdamse Bos. Een allesbehalve ruige camping waar de overnachters dit keer met een loep moesten worden gezocht. We konden op het terrein zelf een plekje zoeken voor de camper.

Van het Amsterdamse Bos heb ik vaak gehoord dat menig Amsterdammer er natuurvertier haalt, maar ik heb nooit begrepen dat het geluid van Schiphol er surrealistisch en direct naast je op je kussen ligt. Wat heet: het betreffende vliegtuig lijkt juist op de asfaltlap naast het gras waar wij onze camper hebben geparkeerd, te willen vertrekken. Er is nog net geen stewardess die om onze boarding pass komt vragen en we worden net-niet gesommeerd om onze mondkapjes op te zetten. Tjongejonge, wat heb ik met de bewoners in deze omgeving te doen. Vaak vernomen dat de overlast echt te gek is, maar om bij die woorden ook daadwerkelijk (niet zozeer beeld maar vooral) geluid te hebben, is andere koek zeg. Ceci n’est pas un takkeherrie, zou de surrealist René Magritte geconstateerd hebben.

Zoals Groningen verzakt om voor ons, elders wonend in het land, warme huizen en hete douches te creëren, zo wordt de omgeving van Schiphol hoorndol om voor ons, elders wonend in het land, vliegreizen mogelijk te maken. Eigenlijk zou je, met uitzondering van Groningen, elke keer met je huis wat verder onder Amsterdams Peil moeten zakken als je de verwarming en douche weer laat brullen. En zo zou elke vliegreiziger, met uitzondering van die in de buurt van Schiphol, voor elke vliegreis een keer verplicht in het Amsterdamse Bos moeten slapen.

Geplaatst door Ingrid Timmermans op 13-09-2020

Terug naar Blogoverzicht

1 reactie

  • Frieda van de Wiel schreef:

    Helemaal mee eens Ingrid!
    En al met al wel weer een heel grappig verhaal!

  • Schrijf een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *